Alinea Smaragda
Healer, artist, writer
En /
Gr

Η πιό βαθιά ενδόμυχη σκέψη μου, ήταν πάντα, πώς να δημιουργήσω μια ζωή με ατέλειωτες δυνατότητες και ελευθερία. 
Μεγαλώνουμε σε κοινωνίες που μας μαθαίνουν τι είναι εφικτό και τι είναι επιτρεπτό και καθώς τα χρόνια περνάνε, ξεχνάμε τι είναι αληθινό και αυθεντικό.

Τι είπαμε οτι θέλαμε να κάνουμε;
 
Όλοι έχουμε φωνή, αλλά είναι η δική μας φωνή ή είμαστε μικροί παπαγάλοι;

'Όταν ήμουν παιδί, θυμάμαι ότι είχα μια φωνη που ήταν εντελώς δική μου, κρυστάλινα καθαρή και δυνατή.
Δεν μιλούσα σκεπτόμενη πως θα γοητεύσω, πώς θα βγάλω κέρδος ή την ικανοποίηση κάποιου άλλου.
Η μικρή φωνή μου ήταν ανώριμη, ακατέργαστη, αλλά  ξεδιάντροπα αγνή.
Κανείς δεν μπορούσε να τη σιωπήσει, εκτός απο εμένα την ίδια.


Καθώς τα χρόνια πέρασαν, η εσωτερική μου φωνή, με κάποιο τρόπο σώπασε, για λόγους που χρόνια μετά κατάλαβα οτι εξυπηρετούσαν καλά το προσωπικό μονοπάτι και την μεταμόρφωσή μου. Και αργότερα στη ζωή μου ήρθε εκείνη η μέρα που ένιωσα ότι κάτι πήγε στραβά, που ένιωσα οτι κάτι είχα χάσει, και αυτή η συνειδητοποίηση ήταν ένα κομβικό σημείο για τη μετέπειτα ζωή μου.

Ότι είναι δικό μας, θα έρχεται πάντα πίσω σε εμάς με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.
Και εκέινη τη μέρα, ξεκίνησα ένα ταξίδι πίσω σε εμένα, και σε ότι ήταν δικό μου και με περίμενε.

Το  προσωπικό μου μονοπάτι ήταν μέχρι τώρα κάτι σαν εκείνης που χάνεται και βρίσκεται, και αυτό γιατί  πιστεύω οτι αυτό είμαστε μέχρι να αγκαλιάσουμε όλα τα κομμάτια μας.  Είχα εκπληκτικά ηλιοβασιλέματα και στιγμές νίκης, αλλά και γκρίζες μέρες και σκληρές στιγμές.
Θα διάλεγα ξανά και ξανά το ίδιο απο το παρελθόν μου γιατι αυτό με έκανε αυτό που ΕΊΜΑΙ. 
Πιστεύω βαθύτατα ότι έχουμε προεπιλέξει αυτό που βιώνουμε σε αυτή τη ζωή.
Εμείς γράφουμε το σενάριο της ζωής μας, εμείς είμαστε οι δημιουργοί και παράλληλα οι ηθοποιοί.
Το μονοπάτι μου ήταν αυτό που διάλεξα για να διεκδικήσω την φωνή μου, να κατέχω πάλι την δύναμή μου, να γειώσω βαθύτερα τις ρίζες μου, να θυμηθώ.

Μου πήρε χρόνια έρευνας και προσωπικής θεραπείας και ήρθα στο σημείο να εγκαταλείψω πολλές φορές.
Αλλά αυτην που πήγαινα να εγκαταλείψω ήμουν ΕΜΕΝΑ. Η καρδιά μου ήταν η οδηγός.
Πέρασα απο πολλά μονοπάτια, συνοδευόμενη από μια εσωτερική αταρακούνητη εμπιστοσύνη και αφοσίωση στο Θεϊκό, οτι στο τέλος θα βρεθώ σπίτι.

Είμαι ΣΠΙΤΙ.

Είμαι σπίτι και είμαι και εδώ, με τα οράματα της ψυχής μου, γεμάτη απο την αφυπνησμένη αγάπη μου.
Πιστεύω σε μία νέα ηγεσία που όλοι μπορούμε να είμαστε δημιουργοί της ζωής μας.
Που γυναίκες και άντρες είναι ανθισμένα λουλούδια στον ίδιο κήπο.
Όπου η πνευματικότητα δεν είναι αποσπασμένη και διαχωρισμένη απο την σεξουαλικότητα.
Όπου η Γη είναι ένας ιερός τόπος που τιμάμε με κάθε μας βήμα.
Πιστεύω ότι υπάρχει πάντα ένα κοινό έδαφος όπου μπορούμε να συναντάμε ο ένας τον άλλον, 
να μοιραζόμστε αγάπη, και να ζούμε την αγάπη στην καθημερινή ζωή.
 
Μην εγκαταλήψετε ποτέ τον εαυτό σας.


Αληθινή στον εαυτό μου, την θυληκή μου φωνή, και το κάλεσμα της ψυχής μου.
Είθε να είμαι ένα φώς που βοηθάει να βρέιτε το δίκό σας.
Είθε να είμαι έμπνευση.
Είθε να είμαι μια πνευματική τροφός.

Ας μοιραστούμε Αγάπη και Φώς.